100 boeken voorlezen in een schooljaar

Door Ingrid. Samen met mijn klas ging ik de uitdaging aan om 100 boeken voor te lezen in groep 3. Een ambitieus doel, is het ons gelukt? Lees mee!

Waarom 100 boeken voorlezen in een schooljaar?

Ik houd van voorlezen en straal dit ook heel erg uit naar de kinderen. Ik lees eigenlijk altijd alle pauzes voor en dit schooljaar startte ik op een nieuwe school. Daar ben ik meteen vanaf de eerste dag begonnen met elke pauze voorlezen. Ik vind dit belangrijk dus dan maak ik daar ook tijd voor. Ik weet dat een hoop collega’s in deze tijd ook vaak zelf eten en dat is natuurlijk helemaal prima.

Ik merk dat de kinderen het fijn vinden om zoveel voorgelezen te worden en ik geniet er zelf ook van. Dan eet ik wel als de kinderen buiten spelen. De meerwaarde van het lezen neemt het nadeel van minder tijd voor het eten voor mezelf weg. Luisterboeken of bijvoorbeeld online prentenboeken zijn ook zeker een aanrader. Of je neemt op een rustig moment jezelf al eens op. Ik heb namelijk een week lang geen of amper een stem gehad. De kinderen natuurlijk helemaal teleurgesteld toen ik niet kon voorlezen.

In de Coronatijd heb ik voorgelezen en dit online gezet om zo toen een beetje de verbinding met de kinderen te houden. Ouders konden dan zelf tijdens het fruitmoment de juf aanzetten. Dan hadden zij even rust en de kinderen een vast momentje wat ze al gewend waren in de klas. Ik heb toen in de week dat ik geen stem had deze filmpjes opgezet. De kinderen waren helemaal verbaasd en moesten eerst erg hard lachen. Maar ze vonden het wel heel fijn om toch gewoon voorgelezen te worden. Het was een boek van Spekkie en Sproet dat ik in 5 afleveringen heb uitgelezen. De kinderen vroegen ook echt om elke dag een aflevering te kijken. Dus deze zomer ga ik alvast wat boeken voorlezen en opnemen. Ik zet dit op een privé account en kan het dan in de klas inzetten als het nodig is. Zo zijn er natuurlijk altijd manieren te vinden om voor te lezen. 

Boeken uitkiezen om voor te lezen

Over het algemeen kies ik de boeken uit die ik wil voorlezen. Vaak zit er namelijk een achterliggende gedachte achter. Zo zet ik bijvoorbeeld boeken in met een sociaal-emotionele boodschap dat op dat moment speelt in de klas. Als nee zeggen lastig is, kies ik daar een boek voor. Liever niet van Zarissa Windzak bijvoorbeeld. Om rustigere kinderen ook te waarderen en zich gezien te laten voelen is Sil Superstil ook een heel mooi prentenboek. Ook de boeken van Rachel Bright lees ik eigenlijk allemaal altijd voor. Daarnaast laat ik ook zeker de ruimte aan de kinderen om boeken mee te nemen of om te kiezen. Dan heb ik een stapeltje van 5 boeken en dan mogen ze stemmen welke ze willen voorlezen. Doordat ik zo met lezen, leesplezier en leespromotie in de klas bezig ben komen kinderen ook echt met boeken aanzetten. Ze kunnen dan ook heel goed aan de klas uitleggen waarom ze die willen voorgelezen hebben. Ik lees die dan ook eigenlijk meteen dezelfde dag voor en dan krijgen de kinderen een groot applaus van de rest van de klas. 

Voorlezen aan het begin van het schooljaar van groep 3

Het boek waarmee ik altijd begin met voorlezen is De smoezels gaan naar school. Dit gaat over scheten en vieze dingen. Ik geef in groep 3 les en het is altijd een beetje spannend voor de kinderen die net kleuter af zijn. Als de juf dan gaat lezen over scheten en poep ze je ze altijd eerst verbaasd kijken en daarna keihard lachen. Op die manier zijn de kinderen meer ontspannen en zien ze dat groep 3 geweldig is. 

Lukt het om 100 boeken voor te lezen dit schooljaar?

De kinderen vroegen dit jaar ergens in de eerste week hoeveel boeken we dit jaar zouden kunnen lezen. Ik heb natuurlijk met mijn grote mond het getal 100 genoemd want dat is voor groep 3 een mooi rond groot getal. Hier hebben we eigenlijk verder het hele jaar niet heel veel nadruk op gelegd. We hebben gelezen en geregeld hing ik foto’s van de boeken op die ik had gelezen. Hier was ik niet altijd heel nauwkeurig in, maar daar kom ik nog op terug. Vooral omdat ik een geweldige oplossing hier voor heb gevonden. 

Maar ja toen kwam de laatste week en bleek dat we nog 33 boeken moesten lezen. De kinderen zijn ondertussen zo gewend aan het lezen en genieten hier ook erg van. Ze hebben de directrice weten te overtuigen dat ik een hele dag mocht gaan voorlezen. Knuffel en kussen mee en lezen maar. Elke dag wat meer tijd maken voor het voorlezen en uiteindelijk op de laatste dag van het schooljaar hadden we dan ook de 100 boeken voorgelezen. Achteraf denk ik dat ik nog 2 boeken vergeten ben, maar goed 100 boeken voorgelezen en opgehangen. Dat was een heel indrukwekkend gezicht aan de muur. De kinderen hebben er echt van genoten en waren heel betrokken. Ik dacht eigenlijk dat ze zouden afhaken, maar ze zagen verbanden tussen boeken. Na dat jaar herkennen ze ook echt al wel wat illustratoren en de liefde voor schutbladen is ook doorgegeven.

De laatste boeken waren wel echt vooral prentenboeken. Ik heb gedurende het jaar dit afgewisseld en ook steeds vaker dikkere en langere boeken voorgelezen. 33 dikke boeken ging natuurlijk niet lukken. Ik heb toen eigenlijk gewoon een aantal prentenboeken uit de bieb getrokken. Dit zorgde er wel voor dat ik nieuwe boeken ontdekte en dat ik eigenlijk heel erg verrast was over een aantal boeken die er qua kaft misschien niet meteen uitsprongen, maar wel qua verhaal. Dit was voor mij ook een mooi leerpunt, net zoals sommige boeken die kinderen meebrachten. Juist doordat de kinderen daar dan zelf ook over vertelde waarom ze dit zo’n cool boek vonden kreeg het nog meer meerwaarde. Ik heb echt van deze challenge genoten en ga dit zeker volgend jaar weer doen. 

De lievelingsboeken van groep 3

Het populairst was de serie Blitz! van Rian Visser. Fijne boeken met een spannend verhaal die niet te spannend is. Ik heb hier ook een gehaakte pop van dus als het boek uit was ging in het in de klassenbieb en gingen ze samen met Blitz nog een keer het boek lezen. Normaal zou ik een deel voorlezen en de rest gewoon in de bieb zetten, maar dat accepteerde de klas niet. Het moest en zou van voor tot achter alle 10 de delen voorgelezen worden. Met een juf die van lezen houdt is dat natuurlijk geen probleem. Ook de Krieps van Kevin Hassing was een groot succes, maar dat kwam meer door zijn schoolbezoek dan door mijn voorleeskunsten natuurlijk. Dat is sowieso ook echt een tip om kinderen enthousiast over lezen te krijgen. Nodig een schrijver uit en bereidt dit goed voor. Zorg dat je boeken van die schrijver voor hebt gelezen. Kinderen kunnen zo veel meer vragen stellen en dan heeft het bezoek veel meer diepgang en meerwaarde. De kinderen in de klas gingen bijna een aftelkalender maken voor Krieps 3. Verder zijn er met 100 boeken zoveel mooie boeken nog te noemen, maar dit verschilt natuurlijk ook per klas. 

En wat doe ik nu volgend schooljaar?

Zoals ik al zij vond ik dit echt een toffe challenge waarbij ik meer heb voorgelezen dan ik eerst dacht. Dit heeft echt invloed gehad op het leesplezier en de leesmotivatie van mijn kinderen. Alle kinderen waren betrokken bij het voorlezen. Verbanden die ze legde tussen boeken van maanden eerder is echt geweldig om te zien. De kinderen begonnen schrijvers en illustratoren te herkennen. Natuurlijk ook omdat ik hier aandacht aan besteed, maar je ziet dat dat dus helpt. Schutbladliefde uitstralen en ook daar aandacht voor zorgt voor aandacht kijken. De kinderen zijn nu oprecht teleurgesteld als er geen schutblad is. Ze krijgen dan soms zelf ideeën om er een te maken. Heerlijk die creativiteit. 

Het bijhouden zou ik meer doen. Nu vond ik het maken van de foto’s en ze lamineren soms wel een klusje dat er snel bij inschoot. We kennen allemaal de waslijst aan klusjes en een foto van een boek printen en lamineren is dan meestal niet de prioriteit. Daardoor ben ik denk ik een aantal boeken vergeten en dat is zonde. Daarnaast bleven we af en toe tellen, maar leefde het niet de hele tijd. Op de website van een illustrator kwam ik de boekenteller tegen. Ze zijn op veel meer plekken te vinden. Probeer wel bij een kleine ondernemer te bestellen en niet bij de grote online namaak.

Cosy book tracker – eiken – Illustrator under a blankie is een boekenteller. Dit is helemaal geweldig en ik heb dit dus aangeschaft voor volgend jaar. Ook omdat ik eigenlijk altijd het 100 dagen feest deed. Dat is er dit jaar niet van gekomen, maar dat inzicht in het systeem en inwisselen van de tientallen op een laagdrempelige manier miste ik wel. Dus toen ik deze teller zag wist ik meteen dat dit beide problemen voor mij oplost. Ik kan makkelijker de boeken bijhouden en heel inzichtelijk maken hoeveel we er al hebben gelezen. De kinderen kunnen dit ook zelfstandiger. Daarnaast kan ik zo het inwisselen van de tientallen op een heel speelse laagdrempelige manier laten zien. Lezen en rekenen koppelen is voor mij een winst. Daarnaast vind ik vakje waar je een ansichtkaart in kan stoppen geweldig. Ik ga volgend jaar proberen om de schrijvers en illustratoren wat meer geclusterd aan te bieden. Aangezien we als thema op school invloedrijke personen hebben en de kinderboekenweek ‘In de spotlights’ staan als thema heeft. Dan ga ik elke maand een illustrator of schrijver extra centraal zetten. Door de houder voor de kaartjes kan ik kaartjes van illustraties uit boeken daarin zetten. Zo is er op een makkelijke en simpele manier nog meer boekpromotie in mijn klas te zien. Ik ben al kaartjes bij boeken aan het verzamelen. In de boekhandel vind je die vaak en sommige uitgeverijen verkopen die ook. 

Ik kijk uit naar het inzetten van de teller komend schooljaar en nog wat meer aan de promotie te doen door middel van illustraties centraal te zetten dankzij de kaarthouder. Verder scheelt het dat ik al veel boeken uitgeprint en gelamineerd hebt. Al heb ik ondertussen al weer een hoop nieuwe boeken verzameld om volgend jaar te gaan lezen. Want ik wil het ook leuk voor mezelf houden. Een beetje herlezen is prima en belangrijk, maar af en toe een nieuw boek zorgt ook voor mijn leesplezier en enthousiasme. 

Foto van auteur

Maike Douglas-Westland

Plaats een reactie