Vandaag was ik voor het eerst van mijn leven voor groep 8. Je weet wel die ongeinteresseerde pubers die na de CITO geen reet meer uitvoeren.
Nou, dat viel best wel mee. Het was een klas met maar liefst 35 leerlingen en geen splitsing hoor… Maar de allervervelendste kinders hadden ze op de andere locatie gezet, wel zo aardig voor mij.
En wat kunnen ze werken zeg. “Nee hoor juf, we hebben geen uitleg nodig, doen we nooit”.
Behalve dan voor taal, want daar moesten we toch echt klassikaal woorden bespreken.  Wie weet nou niet wat een voorplecht en gewelven zijn?
Maar dan ‘s middags, een escalatie. Ze hadden een zelfstandig-werken-op-de-computer-geschiedenis-les. En O vond S niet goed meewerken. En toen viel S, O aan. Zo erg dat ik S moest weg trekken.
Toen ik hem daarvoor zijn excuses liet maken bij mij (excuses bij O was hij nog niet aan toe) zei ik, ‘ik schrok ook, je bent groter dan ik en niet zo sterk, maar ik moest je wel wegtrekken’. Zei S: “ja, daarom ging ik ook maar met je mee”.
En dat, samen met nog even een kwartiertje buiten spelen in de zon voordat het 15.00 uur was, maakte het allemaal weer goed.