(Door Hellen) ADHD en tijdsbesef is een uitdagende combinatie. Eén van de ADHD kenmerken is ‘vaak te laat komen’. Nou is ‘vaak’ natuurlijk een enorm onduidelijke omschrijving 😉 . 

Te laat

En ‘te laat’ eigenlijk ook. Want vanaf hoeveel minuten na de afgesproken tijd is dan ‘te laat’. Geldt dat al na 1 minuut ná de afgesproken tijd?! En wat is ‘vaak’?! Beide zijn relatieve begrippen. Dus als iemand mij een concrete omschrijving kan geven van het ‘vaak te laat’ komen, dan neemt dat onduidelijkheid weg. Ik leer namelijk graag nieuwe dingen.. 😉 EN ik ben gek op zoveel mogelijk duidelijkheid.

Te laat komen.. Tja.

Tijd inschatten

Ik voldoe niet helemaal aan het stereotype op het gebied van te laat komen. Sterker nog, vóórdat ik moeder werd (jaja daar is ie weer 🙊) was ik chronisch TE VROEG.

Tijd inschatten is bijna een dagtaak. Eentje van het caliber ‘kansloos’. Bijna dagelijks lukt het me om de tijd die ik nodig heb, verkeerd in te schatten .

De ene dag lukt het beter dan de andere dag. Soms kan ik tijd goed inschatten, op andere dagen is het een drama.

Alsof ik weet hoe lang ik ergens mee bezig ben! Hoe moet ik dan in godsnaam gaan bepalen wat ik in 5 minuten of een uur kan doen?! Want laat dat nou afhankelijk zijn van welke ADHD stekker is ingeplugd in mijn hoofd.

Gecombineerde ADHD

Mijn diagnose is gecombineerde ADHD. Men neme ADHD en ADD, en mengt dat op onvoorspelbare manier met elkaar. Het resultaat… Tada, look at me!

ADD en ADHD maken mijn brein een niet met elkaar in verbinding staand zooitje. Ik mis bepaalde verbindingen in mijn hoofd, waardoor ik de wereld anders ervaar. Ik zie, hoor, ruik en beleef de wereld anders. Vaak reageer ik tegenovergesteld van anderen. Wat nogal eens miscommunicatie, frustraties, hilariteit & bijzondere gesprekken oplevert.

Weer even terug naar mijn tijdsbesef. Voor mijn 32e was ik chronisch te vroeg. Ik had geen enkel idee hoe lang ik bezig was met stofzuigen van de woonkamer. Hoelang is 5 minuten eigenlijk?! Wat kan je doen in 5 minuten? Wel eens over nagedacht?!

Niet te laat komen

De mogelijkheden blijken eindeloos te zijn, alleen niet voor mij.. Ik had namelijk 1 hele grote prioriteit in mijn leven, NIET TE LAAT KOMEN. Dus djieeez, wanneer moet ik dan het huishouden doen aangezien ik om 9.00u klaar moest zitten als ik om 13.00u moest beginnen met werken. En om 11.00u moest ik écht weg want tja stel je voor dat er een file is, ik krijg pech, de weg is afgesloten of iets anders waardoor ik vertraging zou oplopen. Dus is het toch logisch dat ik geen tijd had om het huishouden te doen?!

Mijn werk was maar 25 kilometer rijden.. 🙊 Het ADD programma stond duidelijk aan 😉.

ADD modus

De tijd gaat heel snel als ik in mijn ADD modus ben. Ik ben dan traag, de informatie die binnen komt heeft een langere verwerkingstijd nodig en mijn motivatie is nihil.

Want wat deed ik in die uren voordat ik moest werken?! Om precies te zijn: N.I.E.T.S. De onrust werd steeds groter.. Want tja ik moest wel bijnááá weg…

ADHD modus

ADHD

En dan is er aan de andere kant het tijdsbesef van een Ninja. Als mijn turbo aan staat, doe ik in 5 minuten meer dan drie mensen samen in een kwartier. Zucht.. Wat is iedereen dan trááág. Pfffff.

Als iemand langer dan 10 seconden moet nadenken om een antwoord te geven op een (simpele) vraag, dan haak ik al af. Ik vul het antwoord dan zelf wel in, ongeacht wat de ander dan ietsje later zelf als antwoord geeft.

Met het ADHD breinprogramma doe ik meer in één dag dan ik in een maand doe als het ADD programma op de voorgrond staat.

In de ADHD modus gaat de tijd heel langzaam, en heb ik juist het gevoel dat ik heel veel kan doen op een dag. Mijn motivatie is dan niet kapot te krijgen, en ik pak alles aan wat moet gebeuren. Of ik het nou leuk vind of niet. Ik ben dan zeer productief.

Wisseling ADD en ADHD

ADHD en ADD

De beide programma’s lijken elkaar willekeurig op te volgen. Met de nadruk op ‘lijken’. Ik kom er namelijk steeds meer achter dat er weldegelijk een patroon zit in de wisselingen tussen ADD en ADHD gedragingen. Zo spelen vermoeidheid, stress, schommelingen in mijn hormoonhuishouding, wel of niet vakantie hebben, de hoeveelheid prikkels op een dag, en de hoeveelheid adrenaline verhogende factoren, een rol in welk programma op de voorgrond staat.

Er is in ieder geval één ding zeker. Duidelijkheid & visualisatie helpen mij heel erg. Ik heb dan een houvast, waar ik op terug kan vallen.

Voor mijn omgeving ben ik niet makkelijk in de omgang en de meeste mensen kunnen mij niet peilen. Ik kan moeilijk doen over ‘even snel’ boodschappen doen omdat het in mijn beleving dan ‘ellendig lang’ duurt. Ik kan iets kleins (voor een ander) als iets heel groots ervaren. Aan de andere kant ga ik heel makkelijk om met iets groots, en ben dan heel oplossingsgericht. De tegenstelling is soms enorm groot.

Dat is heel erg moeilijk, verwarrend, frustrerend, verdrietig, teleurstellend en vermoeiend. Gelukkig begin ik mijzelf steeds beter te begrijpen. Nu mijn omgeving nog…

Liefs