Uit: Dagboek van een invaller. Het is zondagavond en we zitten met het gezin aan het diner. Ik bedenk me net dat ik nog niet ingepland ben voor de volgende dag. Ik pak mijn telefoon en alsof ik het wist komt er een smsje binnen. Jawel mensen, we ontvangen de invalaanvraag nog lekker ouderwets via sms, kennen we dat nog? Groep 8? Echt?
Bovenbouw of middenbouw?
Groep 8 lees ik op mijn scherm. “Poh, het is ook steeds groep 1/2 óf de bovenbouw”, zeg ik tegen mijn man. “Ik wil wel eens groep 3, 4 of 5 lesgeven!” Ik ruim de tafel af en hoor dan ineens weer een plingetje van de sms. Ik word op mijn wenken bediend, toch groep 5 op dezelfde school aan de overkant van de rivier.
Lekker met het pontje
De volgende dag ben ik mooi op tijd op school, pont mee, prima. De leerkracht van groep 4 helpt me opstarten. Bij een kijkje op de website viel het me al op dat er op deze school bijna alleen maar meesters zijn, een unicum. Ik krijg zelfs die dag een stagiair onderwijsassistent in de klas, ook een jongen.
De meester van groep 4 vertelt me dat de leerkracht van groep 8 re-integreert, dus dat we met z’n tweeën hadden gestaan. Maar dat toen de leerkracht van groep 5 ziek werd en ik dus doorgeschoven ben naar die groep. Even schiet door mijn hoofd: dat was ook wel relaxt geweest, dubbel staan… Maar we gaan ervoor in groep 5!
Handig die man van mij
Ik lees de lesstof door, zoek of we alles hebben en ben er klaar voor als de kinderen binnenkomen. Vanaf de middenbouw vinden de kinderen het erg leuk om iets over mij te horen. Mijn website vinden ze al interessesant, maar dat mijn man Jozua Douglas is, DE kinderboekenschrijver, is natuurlijk al helemaal fantastisch. Er zitten altijd wel wat kinderen in de klas die zijn boeken kennen. Zo kom ik altijd lekker binnen en nemen de kinderen wat meer van me aan ;).
Kleine ondernemers
Vandaag reageren ze wel wat op het verhaal van Jozua, maar ze willen veel liever informatie over mijn bedrijf. Ze stellen me allerlei vragen. Hoe maak je een website? Hoeveel volgers heb je? Hoe verdien je geld met je website? Is dat moeilijk, een boek schrijven voor leerkrachten? Waar schrijf je over?
Ondernemers in de dop, heerlijk vind ik dat. Ruim tien minuten geef ik antwoord op hun vragen om vervolgens wel echt met de lessen te beginnen. Toch wel handig als ze iets van het gevraagde werk hebben gedaan ;).
Wat een drukte
De rest van de dag is hier en daar best aanpoten, sommige kinderen hebben wel wat meer aandacht nodig zullen we maar zeggen. Het is gezellig, maar rumoerig. Aan het einde van de dag zegt de staigiair: “Het was wat minder vloeiend dan anders, maar je bent zeker niet de slechtste invaller.” Dat vat ik dan maar op als compliment…
O o, een belletje
Later die week word ik gebeld door de invalpool terwijl ik aan het koken ben. Ik laat die dus gaan en luister later mijn voicemail. Op dat soort moment verwacht ik op de een of andere manier altijd kritiek; op mijn lesgeven, dat ik iets vergeten ben of dat ze een belletje gehad hebben van een boze ouder. Gelukkig blijkt het iets anders te zijn. De klas zit in quarantaine vanwege veel positieve besmettingen. Ik moet dus even mijn klachten in de gaten houden. Tja, wanneer doe ik dat niet in deze Coronatijd (op het moment van invallen)? Gelukkig ben ik geboosterd en kan ik dus “vrij” blijven rondlopen. Ook op social media hoor ik het veel: bijna hele scholen zitten in quarantaine thuis. We gooien er maar weer wat extra zelftestjes tegenaan…
Lees ook
Invallen in het speciaal basisonderwijs.
Waarom ik invaller werd
