Ik ontving een blog in mijn mailbox dat me direct greep. Een pittig, kritisch, maar ook heel lief blog. De schrijver wil graag anoniem blijven, toch plaats ik het graag. Het leven van een loser, uh juf

Juf zijn, dat is toch niet zo moeilijk?

‘Tot laat werken, nee toch?’

‘Jullie hebben makkelijk praten want jullie hebben zoveel vakantie.’

Ja, het leven van een juf is echt zo makkelijk als het lijkt. Je leert de kinderen schrijven, rekenen en spelling. Soms komt er nog een begrijpend lezen lesje voorbij en als je ouder bent komen ook de zaakvakken. Lezen leer je thuis wel omdat de ouders boeken voorlezen. Sociale vaardigheden leer je vanuit huis. Dus wat nou moeilijk? Een paar voldoendes, een matig en een goed, zo de rapporten zijn ook weer klaar. 15:15 uur lekker naar huis. Groepsplannen en verschillende niveaus zijn zo op te lossen.

Allerlei soorten onderwijs, regulier, sbo, so, jenaplan en ga zo maar door…

Lees ook: LEERKRACHT KNAPT AF OP PASSEND ONDERWIJS

Kinderen met problemen

Wanneer wordt de wereld eens wakker? In mijn klas, op mijn school (speciaal onderwijs) zitten kinderen die fysiek geweld gebruiken tegen de leerkrachten, die je de huid vol schelden, de HELE dag door. Vechten met andere kinderen en non-stop ruzie maken. Kinderen die thuis mishandeld worden, kinderen die weggestopt worden in pleeggezinnen of maar volgepropt worden met medicatie. Waarschijnlijk denk je dat deze kinderen gek zijn… Maar dit is tegenwoordig ook een deel van de maatschappij.

‘Dan stuur je de kinderen toch door naar een gesloten instelling?’ Zo gaat dat tegenwoordig niet, want het draait om geld. De kinderen worden steeds heftiger en de gezondheidszorg wordt steeds minder.. Extra loon kan mij gestolen worden, hulp voor deze kinderen, dat is wat ik wil!

Elke dag…

Elke dag geef ik alles, elke dag probeer ik de wereld te verbeteren, elke dag stop ik al mijn energie in deze kinderen omdat ik hoop dat ze wat zullen opsteken. Elke dag hou ik hoop, deel ik mijn eten en troost ik ze als het ze even te veel is geworden. Elke dag geef ik de kinderen een nieuwe kans, want deze maatschappij gaat ze dat niet geven.

Lees ook: LEEGLOOP IN HET SPECIAAL ONDERWIJS

Lief kind

Lief kind, wat een pijn kan jij verdragen, wat hou jij je sterk! Ik wil je mee naar huis nemen, ookal sla je de boel kort en klein. Ik wil je troosten ookal schop je mij bont en blauw. Ik wil je alles leren, ookal wens je me dood. Ik zal er voor je zijn, ookal sla je mij in mijn gezicht. Ik ben de juf die je niet opgeeft, ook al val je mij aan. Ik wil samen met je huilen en er altijd voor je zijn.

Juf zijn is niet moeilijk, maar een kind in deze maatschappij zijn terwijl alles tegen zit. Dat is moeilijk.

Ik geniet in de vakanties van mijn vrije tijd, want na mijn werk en in weekenden kijk ik naar mijn blauwe plekken en mijn gekneusde been en huil ik om een kind…

Uitgelichte foto: Shutterstock