‘Nee lief, die leuke (en zo gewilde, want de film Dory is bijna uit) Nemo stickers zijn niet voor jou, maar voor school.’ Ik hoor het me zo zeggen. Wat ik vroeger verafschuwde, mijn moeder is ook juf, zeg ik nu zelf. 

En zo zijn er wel meer gebeurtenissen waardoor ik als moeder weet dat ik juf ben.
Ook als er heel veel anders blijkt te gaan waar Astrid zo mooi over schreef.

Constant vertellen wat ik doe

Nou ben ik al een grote prater en hoor mezelf dan ook graag (welke leerkracht niet?), maar tegen mijn zoontje vertel ik al helemaal veel. Vanaf zijn geboorte benoem ik al wat ik doe. ‘Nu trek ik je shirt over je hoofd. Je linkerbeen gaat door je linkerbroekspijp. En nu doe ik wat koud water bij je bad, het is nog wat te heet. Ja, je bord is leeg!’
Mijn man nam het al snel van me over en bleek ook in de supermarkt (zonder kind) alles op te noemen. ‘Ik heb pasta nodig. Nu pak ik een blok kaas.’ Met rare blikken als gevolg.

Structuur bieden

Elke leerkracht houdt van een gezonde portie structuur. De een wat meer dan de ander ;). Ik vertel alles aan mijn zoontje, tot vermoeiens toe. ‘Vandaag heeft papa vakantie gekregen en is hij vrij. Morgen is het zaterdag, dus weekend en zijn papa en mama samen met jou. Vanaf maandag gaat mama werken en dan hebben we vanaf vrijdag met z’n drieën vakantie. En zaterdag gaan we op vakantie.’ Alsof een kind van twee dat al snapt. Toch voel ik een drang om alles van tevoren te vertellen en duidelijk te maken. Beroepsdeformatie. Als hij ze begrijpt, worden de aftelkalenders waarschijnlijk in de wc, bij de keukentafel en op zijn eigen kamer opgehangen ;).

Alles uitproberen

Ik maak materiaal, schrijf over leuke DIY projectjes en bedenk ideeën bij bepaald materiaal. En nu ik een kind heb, probeer ik alles ook thuis uit. Regelmatig vis ik weer wat gekleurde rijst achter de verwarming. Of probeer ik aangekoekte klei van de peuterstoel af te krabben met mijn nagels. Waarbij er vaak een scherp stukje onder mijn nagel schiet, au!
Mijn zoontje kan overigens zijn lol op. Hij staat al te juichen als ik het pak bloem erbij pak. ‘Wat nu maken mama?’

Overal boeken

Aan boeken zal ons zoontje geen tekort hebben. En mocht hij een bepaalde titel per se willen hebben kan hij ons pasje van de bieb gebruiken. Met een kinderboekenschrijver en een juf in huis puilt onze boekenkast uit. En de collectie van onze peuter is ook niet gering. We lezen dus ook heel veel voor. Want mama wil al die leuke boeken die ze krijgt voor de site natuurlijk maar al te graag eerst thuis voorlezen. Ik kreeg ook pas de opmerking op mijn Facebookpagina: ‘Een kind van een juf heeft ook altijd zulke leuke boeken thuis!’ En dat is helemaal waar. #boekenverslaafd

Hoe weet jij dat je juf bent als moeder? Of meester als vader? 

En al die opvoedingsvragen? Soms weet ik ergens wel het antwoord op.
Maar meestal moet ik naar mijn gevoel luisteren. Zoals elke ouder toch?