Ik lig op de bank en ik typ. Op de computer werken gaat prima, rondlopen daarentegen… Om nog maar te zwijgen van veel bukken. Ik ben duizelig en vind het maar niks. Ik mag niet ziek zijn (van mezelf). 

Duizelig

Afgelopen vrijdag werd ik ineens heel duizelig op school nadat de kinderen naar huis waren. Zo duizelig dat ik moest gaan liggen, ik lag uiteindelijk op het bankje in de leeshoek. Mijn man kwam me halen om thuis rustig aan te kunnen doen. Bij de dokter bleek dat ik een virus op mijn evenwichtsorgaan heb, waardoor ik inderdaad ineens heel duizelig kan worden. Helaas is het nu, op woensdag, nog steeds niet over. Ik kreeg een nieuwe neusspray van de dokter en wacht eigenlijk tot het begint te helpen. Verder kan ik er niet veel aan doen. Ik lig op de bank en typ, dat lukt, maar rondlopen en klusjes doen is moeilijk. En op sommige momenten ben ik zo duizelig dat ik de computer ook even opzij leggen.

Ik mag niet ziek zijn, als leerkracht

Ik vind het maar niks om me ziek te moeten melden. De kinderen rekenen op me met al hun behoeftes en speciale gebeurtenissen, zoals het vieren van een verjaardag. Maar nog meer reken ik op mezelf. Ik wil sterk zijn, lesgeven en vooral niet ziek zijn. Het voelt als een teken van zwakte dat ik nu niet voor de klas kan staan. Anke van Blow your flow schreef daar een mooi blog over: Wanneer ben ik als leerkracht nu echt ziek genoeg om thuis te blijven? Een dagje ziek zijn gun ik mezelf nog wel, dat kan iedereen overkomen. Maar na die dag moet het snel over zijn en ik baal als een stekker als dat niet zo is.
Thuis heb ik op mijn werkdag dan ook van alles gedaan om mijn collega’s te ontlasten: groepsplannen aangemaakt, doelenlijsten gemaakt en werkjes voor de weektaak en thema lente opgezocht. Kwam ik daar ook eens aan toe ;).

Lees ook: ZIEK ZIJN ALS LEERKRACHT

Ik mag niet ziek zijn, als moeder

Naast leerkracht ben ik ook moeder. Dan is het al helemaal lastig om ziek te zijn. Op dinsdag (gisteren dus) was ik samen met onze peuter. In de ochtend ging het redelijk, dus ging ik met hem ontbijten bij de Hema en vervolgens naar de kinderboerderij. Zolang ik rustig op een bankje bleef zitten, ging het goed. In de middag ging ik rustig op de loungeset in de tuin liggen terwijl onze peuter om me heen dartelde. Maar helaas, weer ineens ontzettend duizelig. Waarschijnlijk had ik in de ochtend dus toch teveel gedaan. Dan maar samen Finding Dory kijken op Netflix. Gelukkig heb ik een man die ook heel goed kan koken en in de avond de zorg voor onze zoon overneemt, maar lastig is het wel. Ik wil alles zelf kunnen doen!

Schrijven over mijn kwestbaarheid

En denk je nu: waarom schrijf je hierover? Omdat ik denk dat veel leerkrachten en moeders dit zullen herkennen.  Het gevoel dat je op alle gebieden moet presteren. Het jezelf niet gunnen om ziek te zijn. En misschien ook wel een beetje zelfmedelijden, omdat je je gewoon goed wilt voelen en alles wil kunnen doen. Beter is het om je er maar gewoon aan over te geven en te accepteren dat het nu zo is. Dat ga ik nu dus proberen te doen, ik kan er toch niets aan doen. Deze duizeligheid gaat vast ook wel weer snel voorbij.

Herken je dit? Schrijf je verhaal in een reactie.