Er wordt tegenwoordig te pas en te onpas mee gestrooid. Zo moet je je kind opvoeden! Nee, juist zo! Maar wat werkt nou echt? 

‘Je moet je kind liefdevol opvoeden!’
‘Nee, je moet juist heel streng zijn!’
‘Je moet een time-out plekken hebben in huis!’
‘Nee, je moet juist een time-in doen!’

Allerlei goedbedoelde adviezen, die elkaar vaak nogal tegenspreken.
Maar het een hoeft het ander niet uit te sluiten.
Je kunt duidelijk en consequent zijn en je kind in alle liefde opvoeden.

Mijn advies? Kijk naar het kind. En durf te proberen.
De ontwikkeling van jonge kinderen gaat grillig. Wat de ene dag werkt kan de volgende dag totaal anders zijn. En het ene kind is heel anders dan het andere kind. Wat bij broer of zus werkt, hoeft totaal niet zo te zijn bij een volgend kind.

Een voorbeeld bij mij thuis. Ons zoontje, nu 2,5, is altijd al een slechte eter geweest.
We konden hem eerst paaien met een speciaal toetje, zodat hij toch iets naar binnen kreeg. De afgelopen dagen werkt dat helaas niet meer. Hij heeft zin in een banaan, pakt er een, neemt de eerste hap en… tuft alles weer uit. Toevallig was het vandaag bedtijd, dus was mijn boodschap of je (halve) banaan opeten of naar bed. Na wat gegil en gekrijs waarbij ik vertelde dat ik van hem houd, maar wel wil dat hij zijn banaan opeet zodat hij groot en sterk kan worden, koos hij eieren voor zijn geld en at hij zijn banaan op.
Kon hij erna nog met ons en opa en oma die op bezoek waren knuffelen.
Waarschijnlijk een fase waar we simpelweg even doorheen moeten.

Dit werkt, op dit moment. We proberen het even uit. Streng en liefdevol tegelijk.
Maar of het morgen ook nog werkt?

Al die adviezen die we krijgen zijn mooi om te lezen. Je kunt erbij bedenken: werkt het voor jou? Werkt het voor je kind?
Je probeert het uit.
Werkt het niet? Probeer je weer iets anders.

Durf echt te kijken naar je kind en probeer uit.