Vandaag las ik weer eens een verontrustend nieuwsbericht over ons mooie vak. Noodgrepen onderwijs mogen bij lerarentekort. Ik vind dit ons belangrijke beroep enorm naar beneden halen. Ik denk dat dit als enige nog werkt om het probleem in Den-Haag urgent te maken: Leerkracht ziek? Kinderen naar huis!

Leerkracht ziek? Kinderen naar huis!

Ik las in het AD dat het scholen toegestaan wordt om noodgrepen te doen als ze geen leerkrachten meer hebben.

Basisscholen met een nijpend lerarentekort mogen ouders voor de klas zetten, het aantal lesuren verminderen en een deel van de tijd vullen met online lessen vanuit huis.

De onderwijsinspectie knijpt dan een oogje dicht. Ja, dat moest er nog eens bijkomen: dat scholen sancties opgelegd zouden krijgen als ze het gat niet konden dichten. Maar dat deze noodgrepen, die ik echt belachelijk vind, genoemd worden als oplossing haalt echt enorm ons vak onderuit.

Ouders voor de klas?

Alsof er tegen een huisarts gezegd wordt: “A ben je ziek? Dan vragen we toch de zus van de assistent om in te vallen?” Of tegen de bakker: “Blijf jij maar lekker thuis hoor, ik vraag mijn schoonmoeder wel om die bruidstaart te maken.” Dat ze er dan niks van bakken 😉 en er niet voor geleerd hebben maakt dan niet uit.

Online lessen?

Natuurlijk, we gooien het weer alleen op cognitie en niet op de relatie die ook zo belangrijk is.

Stuur de kinderen naar huis

6 november staken? Een ochtendje? We hebben al zoveel gestaakt en het heeft te weinig opgeleverd. Ik denk dat zo’n ochtendje geen zoden aan de dijk zet. Wat wel werkt naar mijn mening: de kinderen naar huis sturen als het niet meer op te vangen is op school. Dan laten we de urgentie zien en kunnen we hopelijk het beroep aantrekkelijker maken met meer salaris en minder werkdruk.

Begrijp me niet verkeerd: je mag natuurlijk wel proberen het op te vangen op je school. Als er nog leerkrachten rondlopen bijvoorbeeld, of als je nog inval kunt bereiken. Maar lukt dat niet? Stuur dan de kinderen naar huis, want echt onderwijs krijgen ze dan ook niet.

Maar dan krijgen ze geen onderwijs meer?

Nee klopt, maar het alternatief is ook niet best. Ik vraag me zelfs af of ze überhaupt wel wat leren als ze naar school gaan met een noodoplossing. Misschien staat dat het leren zelfs in de weg.

Hoe moet ik dan werken?

Dat is inderdaad een probleem. Maar daarmee laten we ook de urgentie zien. School is niet bedoeld als opvang, het is een plek om te leren. In deze maatschappij, die we samen gecreëerd hebben, is het heel normaal om allemaal te werken. Maar dat betekent niet dat we dan maar voor noodopvang op school moeten zorgen. Daar moeten dan andere oplossingen voor komen. School is om te leren, niet om het werkende ouders makkelijk te maken.

Ik heb zelf ook een kind op school en werk als leerkracht en blogger. Ik word ook niet blij als ik mijn kind dan moet opvangen thuis of dure BSO moet betalen. Maar ik wil wel dat hij gewoon goed onderwijs krijgt en daar heb je leerkrachten voor nodig.

En de onderwijsassistenten dan?

Ik vind ook dat deze beter betaald moeten worden. Maar ze zijn geen leerkracht. Dus enkel onderwijsassistenten voor de klas zetten, hoe goed ze ook zijn, maakt nog geen goed onderwijs. Daar zijn leerkrachten voor opgeleid.

Ik denk echt dat de urgentie in Nederland pas zichtbaar wordt als kinderen naar huis worden gestuurd bij zieke leerkrachten en veel leerkrachten zijn het met me eens. Dan pas staat het land op zijn kop. Zullen we dat met z’n allen doen? 

Afbeelding van Dragana Gordic/Shutterstock