Altijd op tijd naar huis en zes weken zomervakantie. Zwaar, leraar zijn? Welnee! Ik zit lekker op het witte palmstrand met een rosé in de hand een antwoord (ik kon het toch niet laten) te schrijven op het blog LERAREN HEBBEN HET ZWAAR. MAAR, HOEZO DAN?

Daar zit ik dan, met een rosétje (pina colada is zo jaren ’90) in de hand op het witte palmenstrand achter m’n laptopje. Nou ja, eigenlijk zit ik aan een of ander meertje in Nederland met nog honderden anderen te koukleumen. Ik heb een emmertje gevuld met wit decoratiezand over mijn voeten gestrooid, dan lijkt het nog wat. Ach, tijdens mijn pensioen op mijn 70e kan ik vast wel een keer naar zo’n wit palmstrand. Buiten het hoogseizoen schijnt het veel goedkoper te zijn, wist je dat?
Ik schop af en toe met mijn witte-het-is-Nederlands-weer-melkflessenbenen het autootje naar mijn zoontje terug die hij telkens maar naar me toe blijft rijden. Kan ik tenminste ook eens even schrijven.

Ik probeer een groepsoverzicht, groepsplan en jaarplanning te maken. Weet je dat dat nog best lastig is tegelijkertijd? Ik dacht dat het gewoon wat knip- en plakwerk was. Dat leer je toch in de kleuterklas al? Leer ik mijn kleuters in ieder geval wel.
Kind kan de was doen. Dat valt me toch een beetje tegen.
En ik dacht de administratie nog wel voor de vakantie in de laatste schoolweken te kunnen maken. Ik ben ten slotte meteen weg van school als de kinderen uit zijn. Tijd genoeg zou je denken. Of zou het komen omdat ik in de avonden rapportgesprekken, afscheid van groep 8 en afscheidsborrels had?

Ik snap het wel hoor dat het lastig is om zoveel oppas te regelen, al die studiedagen ook.
We moeten als leerkracht ook zoveel bijleren! Elke week is er weer een ander maatschappelijk probleem wat op ons bordje komt. Soms vraag ik me op maandag al af hoe ik er op de vrijdag nog een smaak-, tandenpoets- of hoe-vraag-ik-netjes-om-een-potlood-les tussen het rekenen en taal door kan proppen.

Ik neem drie weken echt vrij in de zomervakantie. Hoera, ik mag doen wat ik wil! De rest van de weken werk ik aan mijn administratie, bereid ik het nieuwe schooljaar voor, schrijf ik blogs voor leerkrachten en ouders, richt ik de klas in, studeer ik en ruim ik al mijn juffenspullen op.
Stiekem lees ik in die drie weken vakantie, verklap het maar niet aan mijn man, ook nog wat professionaliseringsboeken. Op een stretcher in mijn lange wollen jurk aan het Nederlandse water, dat dan weer wel.

Kun je me het adres geven van de school met directeur die om 16.30 uur iedereen de deur uitjaagt met een megafoon? ‘IEDEREEN NU NAAR HUIS, HET IS BIJNA 17.00!’ Wat een idee! Zouden ze op meer scholen moeten invoeren.

Fijn dat je het als een kwaliteit ziet dat wij goed kunnen uitleggen en veel geduld hebben met kinderen. Wist je dat we wel 25 beroepen in een hebben? Docent, coach, politieagent, sociaal werker, psycholoog, militair, gastheer, presentator, acteur, zanger, maatschappelijk werker, beeldend kunstenaar, verzorger, binnenhuisarchitect, schoonmaker, verpleegkundige, ambtenaar, EHBO’er, klusjesman, cabaretier, schrijver, manager, overlegger, student en ontwerper. En niet alleen bij de kinderen, nee ook voor de ouders zijn we dit, want die komen ook wel eens bij ons op gesprek. Meestal met een vriendelijk woord en gebaar, soms iets minder vriendelijk.
En al die beroepen doen we in ons eentje. Knap hè?

Gek, van al die rosé beginnen de letters ineens te dansen op mijn beeldscherm. Ik zie mijn groepsplan dubbel.
Ik weet het even niet meer, had Klaas nou extra ondersteuning nodig bij het rekenen of bij taal? Ach, ik vul ‘m gewoon bij allebei in. Dan heb ik maar de helft van de klas in mijn verlengde instructiegroep. Ik snap niet hoe ik soms om drie uur al moe ben van al die verschillende groepjes begeleiden. Het zijn toch maar een paar kinderen tegelijk? Of zouden die druktemakers eromheen, die ik ook aan het werk moet zetten en stil moet zien te houden er iets mee te maken hebben?

Misschien heb je een tip voor me hoe jij dat doet, 25 stukjes typen met een alcoholische versnapering in je hand? Dan kan ik dat gebruiken als ik er 30 rapporten uit moet zien te stampen.
Nou ik er verder over nadenk, misschien is dat wel ook wel een idee voor in de klas. Een lekker cocktailtje tijdens het werk slurpt vast een stuk fijner dan dat vieze sloot-water-wat-voor-koffie-door-moet-gaan.

Vertel jij me hoe je jouw hoge werkdruk de baas blijft tijdens het stukjes typen? Kan ik nog wat van leren.