(door Judith) Nu ik met zwangerschaps- en bevallingsverlof ben, heb ik wat meer tijd om social media te bekijken. Het valt mij op dat wij mama’s, op deze social media niet altijd vriendelijk voor elkaar zijn. Wat mij betreft hoog tijd om dit eens te veranderen…… #mamasteuntmama

Trots

Als mama ben je trots, trots op je gezin en trots dat je (probeert) alle ballen in de lucht te houden. Terecht, want mama zijn is niet iets wat je er maar even bij doet. Wat mij betreft mag je trots zijn op jezelf. Je hebt 9 maanden lang je kind gedragen (of in het geval van adoptie, vaak nog veel langer naar je kind verlangd). Tijdens de periode van in verwachting zijn heb je bepaalde dingen opgeofferd op het gebied van eten en drinken en daarna kwam de bevalling. Iedere mama heeft haar eigen bevallingsverhaal, maar je hebt dit als mama toch maar gedaan.

Social Media

Op social media delen mama’s soms een stukje van hun trots. Een foto/filmpje van hun 10 maanden oude kind dat al loopt, een foto van een kinderwagen die van de zon wordt afgeschermd, een foto waarop de moeder borstvoeding geeft of een foto van een gedekte tafel waaraan ook de kleine zit en waarop toevallig een glas wijn staat. Deze mama’s zijn trots en willen dit delen met hun volgers. Toch lees ik steeds ook veel negatieve comments onder deze berichtjes. Dit zorgt ervoor dat mama’s zichzelf, bij het posten van hun bericht, vooraf al indekken door in het berichtje te schrijven dat iets niet is zoals het op de foto lijkt. Chantal Janzen, die bij een foto van een eettafel zet dat de wijn niet van haar is bijvoorbeeld. Of iemand die al vooraf aangeeft dat de kinderwagen niet afgesloten wordt.

Utopie?

Waarom zouden wij mama’s elkaar niet steunen? Als we advies vragen (in een vraagzin) dan kunnen we advies geven. Wanneer we echter een trots-moment plaatsen, dan kunnen we juist een positieve reactie geven. Elkaar vertellen dat het goed is wat de ander doet, of elkaar even steunen wanneer het moeilijk is. Zo zag ik een mama die, met haar groep op schoolkamp, aan het kolven was. Dit vind ik dus knap en ik heb dan ook een compliment geschreven. Zelf vond ik het fijn om een compliment te krijgen van een goede vriendin van mij op een foto van mijn jongste dochter. Of wat denk je van een knipoog wanneer een moeder in de supermarkt niet toegeeft aan een kind dat om snoepjes vraagt.

#mamasteuntmama

Natuurlijk denk ik ook af en toe wel eens “Ik zou…….”, maar dat probeer ik niet te schrijven of zeggen. Bij dingen die goed gaan, of frustratieberichtjes zorg ik liever voor een positieve reactie. Een soort #mamasteuntmama, ouderschap is immers niet altijd makkelijk. Zo’n positieve opmerking kan op het moment dat de mama deze leest misschien wel juist op het goede moment komen. Wie weet heeft deze mama dat positieve berichtje van jou wel even heel hard nodig!

Afbeelding: Shutterstock

BewarenBewaren

BewarenBewarenBewarenBewaren