En hoe was die Valentijnsdag in de klas dan? Laat ik beginnen met mijn hoogtepunt van mijn dag. Na schooltijd werd in de lerarenkamer onder luid gebrul van het testen van het brandweeralarm een klein pakketje bezorgd. Het kleine pakketje bleken twee mooie rozen te zijn. En voor wie waren die rozen dan wel? Met blozende wangen hoorde ik het gejoel van collega’s aan. Nummers van de broers van mijn lief werden gevraagd, want die moesten dan ook wel zo romantisch zijn. Mijn Valentijnsdag kon in ieder geval niet meer stuk.

Maar dan, Valentijnsdag in de klas.

Voor de inloop had ik op elke tafel wat harten neergelegd (met dank aan kleutergroep). De leerlingen mochten ze uitknippen, de harten eruit prikken, ze versieren/kleuren, etc. Dit was een extraatje, want in elk groepje lag ook klei, een werkje of blokjes. Die werden niet aangeraakt. De harten vonden gretig aftrek, gelukkig had ik er wat extra gekopieerd.

Er moesten toch wel harten gemaakt worden voor vriendjes en vriendinnetjes in de klas, opa’s, oma’s, pappa’s en mamma’s. En o ja, ook een voor de logopediejuf. Dat toch niemand aan mij dacht verbaasde me enigszins ;). Ze waren druk bezig en de harten werden flink uitgewisseld. De harten die ze kregen, moesten meteen tentoongesteld op het bord. En zo hing binnen korte tijd de klas vol hartjes. Als voorbeeldje hing mijn gestempelde hart er tussen.

Op het bord ging dit nog even door. Ik heb een beloningssysteem op m’n whiteboard, maar in plaats van krullen, wilden de kids hartjes. Ik bedacht dan zelf maar de letters die ik herhaalde ook in Valentijnsthema te plaatsen. Woorden voor Valentijn beginnend met een b of een e bleken toch wat moeilijk. 

Later op de dag las ik een verhaaltje voor uit ‘Nog een nachtje slapen’ van Jacques Vriens en Dagmar Stam. Sowieso een aanrader, want hier staan alle feestdagen in met een verhaal. In dit verhaaltje had Mieke een bloem gemaakt voor de allerliefste. Thuis was ze in tranen, want ze wist niet of ze de bloem nou aan pappa of mamma moest geven. Waarop een kleuter later op de dag tegen me zei: ‘ik maak het hart gewoon voor mamma, want zij is net iets liever dan pappa. Maar dan maak ik wel een spook voor pappa, anders vind ik het zielig.’

Ook leerde ik de kinderen een versje: ‘Jij bent de liefste’ van Hans en Monique Hagen.

De dag eindigde met een kring over op wie je verliefd was. Ook hier kwam iedereen voorbij: pappa’s, mamma’s, vriendjes, vriendinnetjes. Sekse maakte niets uit, heerlijk dat vrije denken. Jammer dat ik wederom niet genoemd werd… Toen een aantal setjes ontdekten dat je elkaar ook op de mond kon kussen, vond ik het tijd om naar huis te gaan.