Door Astrid. Een hele rare titel voor een blog, Weerstand tegen kleuters, en dat voor een kleuterjuf ;-). En toch is het écht zo…

In Brabant zijn we nu aan het einde van de vierde week.
Het is weer leuk en gezellig en spannend enz…. enz…
Veel leuke verhalen van de kinderen. We hebben al veel geleerd en geknutseld en we hebben deze week afscheid genomen van de juf die ik ga vervangen tot de kerst.

De zomer is eigenlijk officieel voorbij en de herfst heeft zijn/haar intrede gedaan.
Je merkt het ‘s morgens met name al, frisser, nattiger en soms nog wat schemerig.

Aan de kinderen merk je het ook, ze worden snotteriger, er wordt meer gekucht en de neuzen worden opgehaald.
Ze beginnen wat vaker te klagen over verkouden zijn, keelpijn, buikpijn etc…
De eerste zieken hebben we al gehad.
De bacillen vliegen heerlijk door het lokaal. Ook al luchten we genoeg in het lokaal, toch komen we er mee in aanraking.
De kinderen onderling maar ook de juffen.
Kinderen komen knuffelen, iets vertellen etc… en dan zit je op ooghoogte om het kind goed te kunnen verstaan of iets uit te leggen.
Je geeft elkaar een hand en ga zo maar door…

Ieder jaar in deze periode merk ik dan dat ook ik begin met snuffen, kuchen en hoofdpijn.
Mijn weerstand tegen alle ‘kleuter’ bacillen moet weer opgebouwd worden. In de zomervakantie zakt deze vaak wat weg.
Geeft niet maar na de vakantie is het dan wel opletten geblazen.

Vroeger had ik eind september/oktober vaak een keelontsteking, toen stond ik nog maar net voor de klas.
Maar ook nu merk ik dat de weerstand toch echt weer opgebouwd moet worden.

Mijn jongste dochter werd deze week ziek en van haar juf begreep ik dat er meer kinderen in de groep waren die ziek waren. De kinderen moeten ook hun weerstand weer opbouwen.
Ook deze juf en mama dus. Keelpijn, kuchen en last van mijn stem.
De fruitschaal ligt vanmiddag weer vol met lekker en vitaminerijk fruit en groenten.
De tomatensoep staat te pruttelen.

Geen tijd om nu ziek te worden, de herfstvakantie is nog niet in zicht.