De kinderen zijn rustig aan het werk. Het is erg warm, ook in de klas, dus de kleuters houden zich op de vlakte.De stagiaire heeft een activiteit voorbereid waarbij ik moet observeren. Ik heb alle kinderen geïnstalleerd, iedereen weet wat hij of zij moet doen.
Ik doe de je-mag-niets-aan-mij-vragen-ketting om en installeer me op mijn fijne bureaustoel met een kop thee. Het observatieformulier ligt netjes gevouwen voor mijn neus.
Een van de jongens loopt naar me toe en zegt dat hij iets belangrijks te vertellen heeft. Op dat moment corrigeer ik net twee andere jongens die geiten achter de computer. De jongen gaat naar de stagiaire. Ik wuif nog even met mijn je-mag-niets-aan-me-vragen-ketting… Hij houdt aan en de stagiaire luistert toch maar even wat hij te vertellen heeft.

Hij zegt dat een vriendje van hem een ongelukje heeft gehad op de wc. Een beetje gespannen (wat zal ik nu weer aantreffen?) loop ik naar de wc. En tja, fraai is anders. De jongen zit op de wc, maar voor hem ligt er een plasje poep op de grond. Hij kreeg nog net zijn broek uit, maar was te laat voor de wc. Gelukkig is de stagiaire er voor de klas. Ik steek mijn handen in van die plakkerige handschoentjes en ga met verscheidene doekjes en antibacterieel spul aan de slag.
Ik pak uiteindelijk nog 5 minuutjes observatietijd mee, voordat de pappa’s en mamma’s hun kroost alweer komen halen. Ik ga puffend zitten en denk: ‘O ja, ik ben kleuterjuf.’

We skippen wat uren in de dag, want ‘s avonds ben ik bij de pauze van de avondvierdaagse. Mijn kids doen niet mee, maar veel van hun broers en zussen wel. Mijn leerlingen vinden het maar gek dat ik daar in dat gele juffenshirt sta. Als ik ze een spekje geef, durven ze geen woord met me te wisselen. Juffen wonen toch ook op school? En zijn toch zeker niet ‘s avonds in hun buurt te vinden?
Ik bewaak de pakjes drinken met mijn leven. Dat is alleen nodig voor een drietal kinderen die extra dorst lijkt te hebben en wel vijf pakjes wil drinken. De rest van de leerlingen worden afgeleid door de moeders die hun vol behangen met snoep, snoep en nog eens snoep.

Als ik al die blije, gloeiende en plakkerige gezichtjes in de volle zon op het mooie groene veld zie, denk ik: Ja, ik ben juf!