(Gastblog door Astrid van Coolest Kid on the blog) Wat is het toch ontzettend mooi dat er in het basisonderwijs zoveel programma’s zijn voor kinderen die een (lichte)taal of reken achterstand hebben, zoals de Taaltuin. Maar kinderen met een voorsprong hebben óók extra aandacht nodig

Er doen best veel kinderen op onze school mee aan de programma’s, dat zal dus wel nodig zijn. Helaas merk ik als ouder van een kind dat voorloopt op de rest (qua taal en rekenen) dat er niet veel extra aandacht is. Ik pleit als ouder daarom in dit artikel voor die extra aandacht voor kinderen met een voorsprong, en dit is waarom.

Voorlopen is ‘de nerd’ zijn

Als kind wil je eigenlijk niets liever dan hetzelfde zijn als je klasgenootjes. Of het nou gaat om kleding, taalgebruik of hobby’s. Erbij horen is een vak apart. Kinderen die een achterstand hebben horen gek genoeg toch nog vaak bij de rest. Maar als je voorloopt, dan ben je in één keer een professor of een nerd. Ja, zelfs in groep drie worden deze woorden gebruikt. Slim zijn is in Nederland not done! Een zesje halen is oké, een zeven laat zien dat je hebt geleerd, maar een hoger cijfer maakt je uit de hoogte, of een nerd. Hadden we in de Verenigde Staten gewoond, dan was ons kind een uitblinker, kreeg hij beurzen en kon hij naar een privé school om zich zelf nog beter te ontwikkelen. Maar hier praten we slimme kinderen weer net zo hard de grond is. Doe maar normaal, dan doe je gek genoeg.

Voorlopen maakt slordig

Als je alles al kan, en snapt, dan ga je te snel. Je denkt wel even door alle oefeningen heen te rollen omdat ze je niet uitdagen. De fouten die onze zoon maakt zijn snelheidsfouten. Hij weet prima wat het antwoord is, maar denkt al vier sommen verder. Ik merk zelf dat de wat hoogbegaafde leerlingen snel willen werken en zichzelf niet echt weten uit te dagen. Als hij klaar is, mag hij een extra blad met sommen pakken. De uitdaging daarin ziet hij dan weer niet. Want wat maakt het nou uit of hij de sommen snel of langzaam maakt. Als hij klaar is met zijn werk en het goed doet, is daar geen echte beloning. Onze zoon wil tenminste klaar zijn met wat hij moet doen. De uitdaging zit hem niet in nog meer werk krijgen, dat net zo ‘saai’ is, zoals hij zelf zegt.

Voorlopers worden vervelend

Ja, ook onze zoon is niet altijd de liefste in de klas. Hij is een kleine wildebras die haast niet stil kan zitten. Daarbij zou het dus helpen om als hij klaar is met zijn werk, hem iets uitdagends te geven. Iets waar hij zijn hersenen over moet breken, of juist iets lichamelijks wat hem uitdaagt. Want over het algemeen ontwikkelen kinderen zich op één gebied eerst. Of ze zijn motorisch heel sterk, of ze zijn meer met hun hoofd bezig. Hij loopt qua motoriek wat achter, dus leek het mij logisch om hem daarin te helpen verder te groeien. Misschien niet perse in de vorm van MRT (wat na schooltijd is) maar een opdracht op de gang, waarbij hij tien keer sokken in een mand moet mikken, binnen één minuut. Kleine dingen die hij zelf kan doen, kan oefenen, en die hem fysiek bezig houden. Extra sommen zijn leuk, maar dan moeten ze wel verdieping geven, uitdaging bieden en gericht zijn op zijn niveau. Anders wordt hij vervelend. Dan hangt hij de clown uit, terwijl de rest van de klas nog druk bezig is met het eerste blad sommen. Of hij probeert iets anders interessants te doen, wat eigenlijk ongewenst gedrag is. Hij daagt zichzelf (en misschien zelfs juf) daarmee wel uit. Verveling geeft vervelend gedrag. En dat is iets wat ik als moeder natuurlijk niet wil. Tegen vervelend gedrag kan ik wel iets proberen thuis, maar als dat zich alleen uit als hij zich verveelt, lijkt het mij de taak van de school om te zorgen dat hij zich niet verveelt.

Boeken uit een volgende groep geven? No go!

Zelf liep ik in groep drie ook voor, en mocht ik werk uit de boeken van  groep vier doen. Super stoer, maar wat doe je dan in groep vier? Dan werk je uit boeken van groep vijf, in groep vijf boeken uit groep zes, en zo wordt alles maar voor je uitgeschoven. En in groep 8?! Dan verveel je je de pleuris. Erg jammer, want er zijn zoveel dingen waar uitmuntende leerlingen belang bij hebben. Zo wilde zoonlief op zijn derde al Engels leren (en nee, dat hebben we nooit gepushed, hij vroeg zelf hoe je woorden in het Engels zei) en wist hij toen hij vier jaar was, wat de hoogste berg van India was (dankzij de TipToi globe). Er is zoveel meer dan rekenen en taal op een hoger niveau. Verdieping is wat mij betreft niet het juiste middel maar verbreding. Leer ze andere vakken (Spaans, Chinees, scheikunde, of bijvoorbeeld programmeren). Natuurlijk is dat voor de school niet altijd handig, en gemakkelijk zal het zeker niet zijn, want er zijn ook andere kinderen die aandacht nodig hebben. Maar over het algemeen is er meer dan genoeg aandacht, en potjes geld voor hen met een achterstand. Ik pleit als ouder van een iets begaafder kind dan dus ook voor meer aandacht voor de voorlopers. Maak geen doorlopers van ze, of dropouts omdat hun gedrag niet gepast is in de klas, of omdat ze graag de clown uithangen omdat ze het al snappen.
Astrid,  25 jaar jong is de drijvende kracht achter Coolest Kid on the blog. Gelukkig getrouwd en mama van drie geweldige kinderen (6 jaar oude zoon, 4 jaar oude dochter en een klein baby meisje geboren eind mei 2016) 
Uitgelichte foto: Shutterstock