Het is niet waar, de rommelpiet is langs geweest. Hij heeft een heel spoor gelegd door de klas met  puzzelstukjes. Het liep langs de posthoek waar Pietje Verliefd een brief heeft gestempeld voor de juf. En het ging verder naar de schoentjes. Waar -xxx- lagen bij de schoen van de juf. Want Pietje Verliefd was er dus ook! Met een brief, in de schoen van de juf.

 

 

 

 

In de klas hebben we het uitgebreid over de brief van Pietje Verliefd gehad. Het was een fantastisch gesprek!

Van de kinderen mocht ik wel naar Spanje, als zij maar mee mochten. Dat vonden ze dan wel weer jammer voor hun ouders, die dan alle kinderen moesten missen.

Ik mocht ook niet alleen naar Spanje, want dan zouden de kinderen mij missen. Dan konden ze ook niet meer naar school. En dan konden ze weer niks leren, dat zou jammer zijn. Er was ten slotte niemand meer om hen les te geven?
Heerlijk gevoel om je even onvervangbaar te voelen ;).

Maar ja, het was wel zielig voor Pietje Verliefd. Die zou dan moeten huilen. Maar ook daar was een oplossing voor. Ik moest maar regelen dat ik een nachtje zou mogen logeren bij hem. Dan kwam ik na dat nachtje gewoon weer terug in de klas.
Ik moest het wel even aan mijn vriend vragen, die ik meteen met de klas hebt gesmst. Maar helaas, het antwoord van hem was: ‘dat lijkt me niet zo’n goed idee’. De kinderen waren het er niet mee eens. ‘Je bent toch je eigen baas!’ ‘Dat moet je gewoon doen hoor!’ En de leukste: ‘Hij is toch niet je pappa?’

Maar ja, ik wil toch wel met mijn vriend trouwen en als hij het niet goed vindt…

Dus een brief naar Pietje Verliefd:

 

 

Ik ben wel een beetje bang voor zijn reactie….