Door Judith. Het ministerie van onderwijs, cultuur en wetenschap bepaalt veel van wat er op onze werkvloer gebeurt. Weten zij echter wel wat er bij ons leeft? Afgelopen maanden heb ik gemerkt dat ze dit wel graag willen weten en hoe wij mee kunnen denken. Ik vertel je graag hoe jij kunt meedenken met OCW….

Meedenken met OCW

Social Media

De afgelopen weken verschijnt er regelmatig een nieuw item van kritiek over plannen van OCW op social media. Zo leeft het nieuwe curriculum heel erg. Deze kritiek op social media wordt veel iedereen gelezen, maar of hij op de juiste plekken terechtkomt dat weet ik niet. Ook ik had kritiek, maar moest me door tergend lange vragenlijsten heen werken om deze te uiten. Gelukkig is er inmiddels iets gedaan aan de veel te lange vragenlijsten en kun je nu per deelgebied feedback geven.

Andere manieren

Het ministerie wil naast vragenlijsten ook op andere manieren het contact tussen beleidsmakers en de onderwijspraktijk zoeken. Er zijn voor het meedenken met OCW verschillende initiatieven, allemaal onder de naam ‘denk mee met OCW’.

Combi-baners

Bij het ministerie werken bijvoorbeeld ook een aantal collega’s die twee banen met elkaar combineren. Zij staan een aantal dagen voor de klas (vaak 2 of 3) en werken 2 of 3 dagen op het ministerie. Zij brengen op deze manier praktijkervaring mee naar het ministerie. Deze combi-baners (ook wel leraar-ambtenaren of schoolleider-ambtenaren genoemd) organiseren een aantal keren per jaar een ‘Denk mee met OCW’ bijeenkomst. Deze bijeenkomst heet een praktijkspiegel.

Meedenken met OCW

Praktijkspiegel

Op woensdag 19 juni was ik aanwezig bij een dergelijke praktijkspiegel. Na een treinrit naar Den Haag Centraal ging ik op weg naar de ‘Hoftoren’. Hier moest ik mij identificeren en ontving ik een bezoekerspas waarmee ik naar de 15e verdieping van het ministerie ging. Hier werd ik met vele anderen ontvangen met koffie/thee en een muffin. Ook kon ik hier kiezen bij welke gesprekken ik aan wilde sluiten en een kilometerregistratieformulier invullen.

Voorafgaand aan de gesprekken was er de mogelijkheid om een rondleiding te krijgen door stukjes van het ministerie en deze kans liet ik dan ook niet liggen. Tijdens deze rondleiding kwamen we langs alle Nederlandse Nobelprijswinnaars die met een bronzen kop een plekje hebben in een eregallerij. Ook mochten we kijken naar de verdieping waar de minister veel werkt. Zoals een beleidsmedewerker vertelde ‘wanneer je daar komt, moet je goed voorbereid zijn’.

Gesprekken

De praktijkspiegel werd geopend door twee combi-baners. Zij vertelden kort iets over zichzelf en over combi-baners. Daarna was er een korte presentatie van TALIS 2018 en Curriculum.nu. Vervolgens waren er twee gespreksrondes. Verdeeld over de beschikbare ruimte stonden 13 tafels, met allen een eigen gespreksonderwerp. Deze gespreksonderwerpen kon je vooraf kiezen. Zo was er de mogelijkheid om in gesprek te gaan over verschillende onderwerpen zoals het nieuwe inspectietoezicht, een handreiking voor de overgang van PO naar VO, een campagne voor het lerarentekort, curriculumherziening en kwaliteitsbeleid.

Zelf had ik gekozen voor gesprekken over kwaliteitsbeleid en de handreiking overgang PO naar VO. Bij kwaliteitsbeleid kwamen we tot een fijn gesprek over de kwaliteit in het primair onderwijs. Kwaliteit wordt vaak gemeten met de eindtoets en LVS resultaten, maar is dit eigenlijk wel kwaliteit of zijn dit opbrengsten? Is daarbij het welzijn van de leerling niet veel belangrijker? Bij de handreiking van PO naar VO spraken we over het nut van een dergelijke handreiking en hoe wij op onze scholen tot een schooladvies komen. Ook gaf een VO docente aan dat er veel meer een doorgaande lijn komt tussen het PO en het VO. Tussen de beide rondes kregen we een lichte maaltijd, bestaande uit een broodje en wat te drinken. Na afloop van de gesprekken was er voldoende te drinken en de mogelijkheid nog te spreken met collega’s en beleidsmedewerkers.

Mijn ervaring

Deze praktijkspiegel vond ik erg leuk om mee te maken en ik hoop op deze manier vaker mee te kunnen en mogen denken met de plannen van OCW. Door de gesprekken krijg je meer duidelijkheid over hoe het ministerie werkt en welke dingen op dit moment worden uitgewerkt en uitgedacht. Ook is mij duidelijk geworden dat het ministerie vooral het doel heeft om het ons op de werkvloer makkelijker te maken.

Ik voelde me gehoord door de beleidsmedewerkers en de gesprekken aan tafel waren ook leerzaam. Je komt op deze manier in gesprek met collega’s die te maken hebben met een andere populatie, zoals een collega die werkt op een school op een AZC, een collega die werkt op een school in Amsterdam en een collega uit het Gooi. Voor mij was dit een ervaring die naar meer smaakt, maar ook één die ik iedereen gun.

Wanneer het je leuk lijkt om ook eens een keer mee te denken kun je je opgeven voor de nieuwsbrief en krijg je af en toe een informatiebrief over mogelijkheden om mee te denken. Je kunt op verschillende manieren meedenken en kiest zelf of een gekozen tijdstip je schikt. Je bent, na aanmelding voor de nieuwsbrief nergens toe verplicht en kunt op deze manier bijvoorbeeld ook eens eenmalig meedoen met een dergelijke praktijkspiegel.

Ik raad het je van harte aan, als is het alleen maar vanwege het schitterende uitzicht dat je hebt vanuit de Hoftoren.

Meedenken met OCW